قلب قلم

اردیبهشتم در تب ِ پاییز ، گم شد
در برگ ریزان های وهم آمیز، گم شد

هی دانه دانه دانه گل های انارم
در بادهای وحشی و یک ریز، گم شد

انگورهای آبدار ِ تاک هامان
در خمره های از تهی لبریز، گم شد

تاریخ من با آخرین اسطوره هایش
بین غبار لشگر چنگیز گم شد

فریادهای ِ سینه ی مشروطه خواهم
پشت سکوت ممتد تبریز ، گم شد

من ماندم و ماه و شبی یلدایی اما
ابری رسید از راه - ماهم نیز- گم شد

*

دیوانه ای با کفش های وصله دارش
در کوچه ی عشقی خیال انگیز گم شد